چرا نمی‌توانید ویدیوهای پینترست را دانلود کنید (و چه چیزی واقعاً کار می‌کند)

پینترست دکمه دانلود برای ویدیوها ندارد. نه یک دکمه مخفی و نه دکمه‌ای که در تنظیمات پنهان شده باشد — این دکمه به سادگی در وب‌سایت وجود ندارد، و نسخه موبایل آن تنها زمانی کار می‌کند که سازنده اصلی آن را فعال کرده باشد. اگر تا به حال سعی کرده‌اید یک ویدیوی پینترست را ذخیره کنید و موفق نشده‌اید، این اشتباهی از جانب شما نیست. این همان کاری است که پلتفرم طبق طراحی خود انجام می‌دهد.

این مطلب به بررسی چرایی وجود این شکاف، راه‌حل‌های مؤثر برای رفع آن، و چند اشتباه که بیشترین زمان را هدر می‌دهند، می‌پردازد.

چرا پینترست هرگز دکمه دانلود را نساخت

پینترست درآمد خود را از طریق ماندن کاربران در خود پینترست به دست می‌آورد — گشت‌وگذار، پین کردن، و کلیک کردن برای رفتن به سایت‌های پشت هر پین. یک دکمه دانلود یک‌کلیکی، مسیر را برعکس می‌کند: به جای اینکه به افراد دلیلی برای بازگشت بدهد، به آنها اجازه می‌دهد با محتوای مورد نظرشان خارج شوند. این یک انگیزه تجاری منسجم است، حتی اگر برای کسی که فقط می‌خواهد ویدیوی یک دستور پخت را که شش ماه دیگر به آن نیاز خواهد داشت، ذخیره کند، نامناسب باشد.

تصاویر یک استثنای جزئی دارند. برخی از پین‌های تصویری، گزینه‌ی «دانلود تصویر» را در منوی سه نقطه‌ای دارند، هرچند این گزینه ناسازگار است — در برخی پین‌ها موجود است، در برخی دیگر غایب است، و عموماً مستلزم ورود به حساب کاربری است. ویدیوها اصلاً چنین استثنایی را در وب‌سایت ندارند. اپلیکیشن موبایل گزینه دانلود را ارائه می‌دهد، اما فقط زمانی که بارگذار به طور خاص آن را مجاز کرده باشد، که بسیاری از سازندگان هرگز این کار را انجام نمی‌دهند، چه به دلیل انتخاب خودشان و چه به این دلیل که هرگز متوجه وجود این تنظیمات نشده‌اند.

آنچه واقعاً کار می‌کند: سه روش واقعی

اشتباهی که تقریباً همه اول مرتکب می‌شوند

راست‌کلیک روی یک ویدیوی پینترست و جستجوی «ذخیره ویدیو به عنوان» کار نمی‌کند، و ارزش دارد دلیل آن را بفهمیم تا اینکه آن را صرفاً یک ویژگی عجیب بدانیم. پلیر پینترست یک عنصر ویدیویی ساده را در اختیار مرورگر قرار نمی‌دهد تا به روشی که یک صفحهٔ معمولی با یک کلیپ جاسازی‌شده ذخیره می‌کند، آن را ذخیره کند. هیچ چیزی آنجا وجود ندارد که منوی کلیک راست بتواند آن را پیدا کند.

یک دانلودر کار متفاوتی انجام می‌دهد: آن پین را شناسایی می‌کند، از پینترست می‌پرسد آن پین در واقع چه رسانه‌ای را در خود دارد، و فایلی را که پاسخ به آن اشاره می‌کند به شما می‌دهد. عادت همیشگی کلیک راست ساده‌تر به کار نمی‌آید، به همین دلیل است که بسیاری از افراد نتیجه می‌گیرند ویدیو محافظت شده است، در حالی که تنها از آن یک مسیر غیرقابل دسترسی است.

پینترست در واقع چه چیزی را پشت یک پین ویدیویی ذخیره می‌کند

یک ادعا رایج وجود دارد که یک ویدیوی پینترست تنها به‌صورت یک جریان تطبیقی تقسیم‌شده به قطعات وجود دارد، بنابراین ذخیرهٔ آن به معنای بازسازی فایلی است که هرگز قرار نبود وجود داشته باشد. این ادعا ارزش اصلاح دارد، زیرا عمدتاً نادرست است و انتظارات شما را تغییر می‌دهد.

Pinterest معمولاً هر دو را منتشر می‌کند. در حین نوشتن این مطلب، با بررسی یک نمونه تازه از ۴۲ آیتم ویدیویی در ۲۲ پین، هر یک از آن‌ها یک فایل MP4 ساده در یک آدرس ثابت، با چندین رزولوشن مختلف داشتند — و جریان تطبیقی را نیز در کنار آن حمل می‌کردند. این جریان همان چیزی است که پخش‌کننده هنگام تماشای شما از آن استفاده می‌کند. این فایل همان چیزی است که یک دانلودکننده در اختیار شما قرار می‌دهد، به همین دلیل یک دانلودکننده خوب به جای کنار هم چیدن هر چیزی، ویدیو را در یک یا دو ثانیه تحویل می‌دهد.

اقلیت پین‌ها واقعاً فقط از طریق استریم هستند. این‌ها نیاز دارند که استریم مجدداً در قالب MP4 بسته‌بندی شود، که به ابزارهای رسانه‌ای نیاز دارد که میزبانی وب اشتراکی معمولی همیشه آن‌ها را فراهم نمی‌کند — بنابراین ممکن است یک ابزار به شما بگوید که نمی‌تواند آن پین خاص را تبدیل کند. وقتی این اتفاق می‌افتد، تصویر جلد و هر چیز دیگری روی پین همچنان به طور معمول دانلود می‌شوند، و این محدودیتی است که ارزش دارد به صراحت بیان شود تا اینکه بی‌صدا شکست بخورد.

موبایل در مقابل دسکتاپ: واقعاً چه چیزی تغییر می‌کند

خیلی کم، که دانستن آن خود مفید است. لینک را کپی کنید، آن را جای‌گذاری کنید، نتیجه را دانلود کنید — این فرآیند یکسان است. در موبایل، گزینه «کپی لینک» در برگه اشتراک‌گذاری پشت منوی سه نقطه‌ای قرار دارد، و فایل نهایی در آلبوم عکس یا پوشه دانلودهای گوشی شما ذخیره می‌شود. در دسکتاپ نیز همین گزینه در همان منو قرار دارد و فایل در محلی که مرورگر شما آن را ذخیره می‌کند، قرار می‌گیرد. هیچ چیز در مورد این ابزار بین این دو حالت تغییر نمی‌کند؛ تنها مقصد است که تغییر می‌کند.

کیفیت: چه انتظاری داشته باشیم

یک دانلودر قابل استفاده، فایل را بایت به بایت با همان رزولوشنی که پینترست در حال حاضر ارائه می‌دهد، منتقل می‌کند. هیچ چیزی دوباره کدگذاری نمی‌شود، بنابراین در حین انتقال چیزی از بین نمی‌رود — و از آنجایی که اکثر پین‌ها چندین رزولوشن دارند، شما می‌توانید هر کدام را که می‌خواهید انتخاب کنید، نه اینکه هر کدام را که یک ابزار انتخاب کرده است بپذیرید. دانلود اپلیکیشن خود پینترست آن چیزی است که فایل را تغییر می‌دهد، زیرا معمولاً یک واترمارک و یک کارت انتهایی که نام کاربری سازنده را مستقیماً در ویدیو ذکر می‌کند، به آن اضافه می‌کند. اگر به یک نسخه تمیز نیاز دارید، همین تفاوت، کل مسئله است.

آیا ویدئو مشکلی متفاوت از تصاویر است؟

از نظر فنی، بله. یک پین تصویری یک فایل واحد در یک آدرس است و کار، یافتن نسخه اصلی آن است، نه پیش‌نمایش تغییر اندازه داده‌ای که پینترست در فید نشان می‌دهد. یک پین ویدیویی اطلاعات بیشتری را در خود جای می‌دهد: چندین وضوح تصویر، یک تصویر جلد جداگانه، یک جریان تطبیقی در کنار فایل ساده، و گاهی اوقات صدای جداشده از تصویر. خواندن صحیح آن پیچیده‌تر از خواندن یک پین تصویری است.

آنچه از آن نتیجه گرفته نمی‌شود، نتیجه‌گیری‌ای است که مردم اغلب از آن می‌کنند — اینکه برای هر فرمت به ابزار متفاوتی نیاز دارید، و هر ابزاری که از هر دو پشتیبانی کند، حتماً هر دو را به‌خوبی مدیریت نمی‌کند. بخش سخت ماجرا درک این است که یک پین حاوی چه چیزی است، و وقتی یک ابزار این کار را انجام دهد، می‌تواند خودِ پین ویدیویی را از پین تصویری و پین ایده تشخیص دهد. دقیقاً به همین دلیل است که همه چیز در این سایت با یک موتور واحد اجرا می‌شود: شما می‌توانید یک لینک ویدیویی را در دانلودکننده تصاویر پینترست و همچنان ویدیوی خود را دریافت کنید. صفحات جداگانه برای توضیح صحیح هر مورد وجود دارند، نه به این دلیل که سازوکارهای جداگانه‌ای هستند.

چرا مردم واقعاً این را می‌خواهند

دلایل، بیش از آنچه یک سؤال فنی محدود نشان می‌دهد، متفاوت هستند. ویدیوهای دستور پخت و آموزشی ذخیره می‌شوند تا در لحظه‌ای که به آن‌ها نیاز است، بدون نیاز به اتصال در دسترس باشند — ایستادن در آشپزخانه با دست‌هایی پر از آرد، زمان مناسبی برای مبارزه با نماد بارگذاری (بافرینگ) نیست. طراحان و بازاریابان کلیپ‌های رقبا و الهام‌بخش را برای مطالعه ریتم و ساختار استخراج می‌کنند و کتابخانه‌های مرجع را همان‌طور که با هر منبع دیگری این کار را انجام می‌دهند، می‌سازند. و افراد زیادی صرفاً سعی می‌کنند قبل از ناپدید شدن چیزی را نگه دارند: پین‌ها حذف می‌شوند، حساب‌ها حذف می‌شوند و تابلویی که کسی به آن تکیه کرده است می‌تواند بدون هیچ هشداری ناپدید شود. یک نسخه محلی تنها نسخه‌ای است که به جای شرایط پلتفرم، بر اساس شرایط شما باقی می‌ماند.

تاریخچهٔ کوتاهی از پینترست و ویدئو

پینترست سال‌های اول خود را به عنوان یک پلتفرم ایستا گذراند — تخته‌هایی از عکس‌ها، بدون هیچ چیز متحرک. پین‌های ویدیویی بعدها اضافه شدند، زیرا تغییر رویه به سمت ویدیو در تمام پلتفرم‌های اجتماعی، قالب صرفاً تصویری را قدیمی جلوه می‌داد، و پینترست از آن زمان به شدت ویدیو را در محصول خود و در تبلیغاتش به آژانس‌های تبلیغاتی ترویج کرده است. همین تلاش است که باعث شده اکنون ویدیوهای بسیار بیشتری در پینترست وجود داشته باشد که ارزش ذخیره کردن دارند، نسبت به چند سال پیش: آموزش‌ها، دستور پخت غذا، نمایش‌های محصول و کلیپ‌های کوتاه که در اوایل به ندرت در این پلتفرم وجود داشتند.

آنچه به همراه محتوا عرضه نشد، راهی برای همراه داشتن آن بود. پینترست ویدئو را به عنوان یک فرمت اضافه کرد، اما راهی متناسب برای ذخیره آن ارائه نداد، که این یک خلأ عجیب برای پلتفرمی است که کل ایده اصلی‌اش بر پایه ذخیره کردن چیزها برای بعد بود. ابزارهایی که این مطلب به آنها می‌پردازد، در همین خلأ وجود دارند.

استفاده مسئولانه از ویدیوهای دانلود شده

نگهداری یک نسخه شخصی برای مراجعه‌ی خودتان — تماشای آن به صورت آفلاین، ذخیره کردن آموزشی که ترجیح می‌دهید از دست ندهید — یک استفاده‌ی عادی و کم‌خطر است و تقریباً همان نتیجه‌ای را می‌دهد که قابلیت‌های ذخیره‌ی خود پینترست برای آن طراحی شده‌اند. انتشار مجدد ویدیوی شخص دیگر به عنوان ویدیوی خودتان، استفاده از آن در مطالب تجاری، یا انتشار آن بدون ذکر اعتبار، موضوعی متفاوت است که تابع حق کپی‌رایت خالق اثر است، نه آنچه یک ابزار از نظر فنی می‌تواند استخراج کند. مستندات پشتیبانی خود پینترست صریح است: قبل از استفاده تجاری مجدد از محتوا، اجازه بگیرید و در مواردی که استفاده مجدد مجاز است، به خالق آن اعتبار دهید.

وقتی دانلود کار نمی‌کند

اکثر شکست‌ها به دو چیز برمی‌گردند. تختهٔ پین ممکن است خصوصی باشد که دسترسی را به‌طور کامل مسدود می‌کند مگر اینکه به حساب کاربری صاحب آن وارد شده باشید — کاری که هیچ ابزار لینک عمومی انجام نمی‌دهد. یا اینکه پین از زمانی که آن را پیدا کرده‌اید حذف شده باشد، در این صورت هیچ چیزی روی سرورهای پینترست باقی نمی‌ماند که هیچ روشی بتواند آن را بازیابی کند.

یک چیزی که اغلب مقصر دانسته می‌شود و به ندرت مقصر است: شکل لینک. یک لینک بورد، یک لینک پروفایل و یک لینک کوتاه‌شده pin.it همگی به اینجا منتهی می‌شوند، بنابراین لینکی که یک URL ساده پین نباشد، توضیح مسئله نیست. استثناء، URL جستجوی پینترست است که خالی برمی‌گردد زیرا پینترست هیچ داده‌ای از پین را برای بازدیدکنندگانی که از صفحه جستجوی آن بازدید می‌کنند و وارد حساب کاربری نشده‌اند، ارائه نمی‌دهد — خود پین را باز کنید و آن لینک را کپی کنید. برای راهنمای کامل در تمام فرمت‌ها، راهنمای کامل دانلود عکس‌ها، گیف‌ها و تابلوها را در کنار ویدیو پوشش می‌دهد.

اگر یک لینک هیچ نتیجه‌ای بازنگرداند، بهتر است اول شکل آن لینک را کنار بگذارید — فرمت‌های پشتیبانی‌شده‌ی URL پینترست فهرست‌ها هر لینکی که کار می‌کند و هر لینکی که کار نمی‌کند.

سوالات متداول